Jaja..... Als jullie dit berichtje lezen zitten mijn 2 weken in bali er alweer op... Het was warm, vochtig, fantastisch mooi en onvergetelijk.
Ik ben nog nooit eerder in een land geweest waar de mensen echt zo oprecht vriendelijk waren. Overal waar je kwam werd je begroet met een grote glimlach.
Vol ongeduld wachtte ik op de luchthaven dan ook op Steven. En het weerzien was er eentje uit de film ze, na 3 maanden sms-en, bellen en slechte-verbinding-skypen waren we echt blij elkaar weer in levende lijve te kunnen zien.
De eerste avond verbleven we in Kuta, waar we nu toch wel onze ogen hebben opengetrokken. We voelden ons eerder in australie dan in bali.... Je kunt het vergelijken met het betere oh-oh cherso.
Waren wij blij dat we daar na 1nacht alweer vertrokken...
Na deze eerste kennismaking vreesde ik eigenlijk al het ergste, maar de volgende dagen bleken ons onze rust te gunnen. Na een paar dagen in het zuiden trokken we naar ubud, een fantastisch leuke plaats. Vol met kleine winkeltjes, galleries, kleine arts and crafts winkeltjes, en het monkey forest. De naam zegt het eigenlijk zelf al, een soort bos/park vol vol vol met apen! En ja, die komen ook op je kruipen :) . Eerst voelde ik een mooie band met de aapjes, die zo schattig en kief waren, en mij aaikes kwamen geven, maar op weg naar de uitgang kwam ik een aap tegen die wat minder lief was en mij toch wel een kleine beet gegeven heeft.... gelukkig vaccineren ze de apen daar regelmatig, en ja, dit kleine aapje is ook gevaccineerd. Tot nu toe hangt mijn arm er ook nog aan, dus dat hebben we dan ook weer overleefd ;)
na ubud was het de boot op naar de gili islands.... Wauw! Er is op deze eilanden geen enkel gemotoriseerd voertuig, enkel fietsen en een occasionele paardenkar! Je kunt dan ook overal te voet naartoe gaan, zo klein zijn de eilanden, en eens je weg bent uit de haven heb je echt wel een robinson crusoe-gevoel..... Wauw.
De laatste daagjes was het nog een beetje relaxen in onze prive-villa, voor het onvermijdelijke afscheid... Moeilijk, maar toch dankbaar voor de leuke tijd die we hier gehad hebben zette ik Steven met de nodige traantjes terug op het vliegtuig naar België.... en gesp ik mijn rugzak nog eens goed vast voor de reis down under!!!
Ps. Foto's volgen...
woensdag 12 december 2012
zaterdag 1 december 2012
De laatste momenten in China...
Ah.....de laatste momenten in China.... Mijn 3 maanden hier zitten er weer al op!
Wat is de tijd omgevlogen! De laatste 2 weken wer ik dan ook constant heen en weer geslingerd tussen gevoelens van 'ikwilnognietweg' en 'hetwordtnutochweleindelijktijddatikwegkan', maar ik kan zeggen dat de eerste wel de bovenhand had, al kijk ik natuurlijk wel heel erg uit naar het volgende item op mijn programma!
Deze week heb ik besloten om nog een trip te ondernemen naar Xian, bekend voor het terracottaleger. Als goede historicus mag dat natuurlijk niet ontbreken op mijn reis. Na een reis van maar liefst 11uur en een ongeloofelijk zere kont kwam ik aan in Xian. Gelukkig werd de treinreis wat gebroken door mijn chinese buurman op de trein, die in prachtige chinese volzinnen vanalles tegen mij aan het zeggen was, maar ik helaas niet veel verder kwam dan 'wo poetsjetou poetongwa' , hetgeen zoveel betekend als 'sorry, ik spreek geen chinees'. Ten slotte heb ik dan maar op mijn laptop naar een film gekeken, die toevallig ook chinese ondertitels had, waardoor ik mij even later in de lichtjes surrealistische situatie bevond dat ik op een voortrazende trein met een chinees van rond de 50 naar de film 'Valentines Day' aan het kijken was. Er was toch geen sprake van 'romance in the air' ze....
Maar bon, Xian, prachtige historische stad, met een ommuring die volledig bewaard/gerestaureerd is, en van waarop je de hele stad kunt rondwandelen. Het deed me een beetje denken aan Gent, je kunt de historie hier voelen als je hier rondloopt, met tientallen gezellige barretjes, zowaar een gezellige sfeer, en vriendelijke mensen!
Uiteraard ook het terracottaleger gaan bezoeken, indrukwekkend, en het deed me meteen mijn tandenborstel willen bovenhalen om mee te gaan graven. Maar ja, dat mocht dan weer niet he.... ;)
Ondertussen bleken ik en mijn medereiziger-voor-1-dag zelf de grootste toeristische attractie te zijn daar voor de chinezen, ja, ze moesten allemaal met ons op de foto ze!
Het is hier ondertussen nog maar een goede 3-5 graden overdag, ik kijk al uit naar de 30 graden van Bali... Maar eerst sta ik nog een andere taak: de rugzak terug inpakken!
Wat is de tijd omgevlogen! De laatste 2 weken wer ik dan ook constant heen en weer geslingerd tussen gevoelens van 'ikwilnognietweg' en 'hetwordtnutochweleindelijktijddatikwegkan', maar ik kan zeggen dat de eerste wel de bovenhand had, al kijk ik natuurlijk wel heel erg uit naar het volgende item op mijn programma!
Deze week heb ik besloten om nog een trip te ondernemen naar Xian, bekend voor het terracottaleger. Als goede historicus mag dat natuurlijk niet ontbreken op mijn reis. Na een reis van maar liefst 11uur en een ongeloofelijk zere kont kwam ik aan in Xian. Gelukkig werd de treinreis wat gebroken door mijn chinese buurman op de trein, die in prachtige chinese volzinnen vanalles tegen mij aan het zeggen was, maar ik helaas niet veel verder kwam dan 'wo poetsjetou poetongwa' , hetgeen zoveel betekend als 'sorry, ik spreek geen chinees'. Ten slotte heb ik dan maar op mijn laptop naar een film gekeken, die toevallig ook chinese ondertitels had, waardoor ik mij even later in de lichtjes surrealistische situatie bevond dat ik op een voortrazende trein met een chinees van rond de 50 naar de film 'Valentines Day' aan het kijken was. Er was toch geen sprake van 'romance in the air' ze....
Maar bon, Xian, prachtige historische stad, met een ommuring die volledig bewaard/gerestaureerd is, en van waarop je de hele stad kunt rondwandelen. Het deed me een beetje denken aan Gent, je kunt de historie hier voelen als je hier rondloopt, met tientallen gezellige barretjes, zowaar een gezellige sfeer, en vriendelijke mensen!
Uiteraard ook het terracottaleger gaan bezoeken, indrukwekkend, en het deed me meteen mijn tandenborstel willen bovenhalen om mee te gaan graven. Maar ja, dat mocht dan weer niet he.... ;)
Ondertussen bleken ik en mijn medereiziger-voor-1-dag zelf de grootste toeristische attractie te zijn daar voor de chinezen, ja, ze moesten allemaal met ons op de foto ze!
Het is hier ondertussen nog maar een goede 3-5 graden overdag, ik kijk al uit naar de 30 graden van Bali... Maar eerst sta ik nog een andere taak: de rugzak terug inpakken!
Abonneren op:
Reacties (Atom)