Ah Australië....
Ik begin te begrijpen waarom mensen naar hier emigreren....
Wat een mooi land!
Toen ik in Melbourne aankwam was het eerste wat ik dacht: oh, zo lekker fris hier! Het bleek een van Melbournes slechte dagen te zijn, met regen en wat kouder weer, maar voor mij was het een aangename afwisseling met het warme Bali.
Het weerzien met Heidi, Wim en Anja was er niet minder warm door! Zo fijn om hen weer terug te zien na een lange tijd!
In onze eerste dagen in Australië hebben we Melbourne bezocht, gekampeerd in Wilsons prom national park (prachtig!), veel kangoeroes gezien, een possum in ons kookpotten gehad, een blinde wombat gefotografeerd, prachtige stranden en natuur gezien en goed gegeten (mmmmm stoverij van Anja).
Na een paar dagen kregen we de sleutels overhandigd van Jef, onze van, en stonden ik en Anja voor wat de grootste rit uit ons leven zou worden. Tweeduizendvijfhonderd kilometer te gaan, en 8 dagen om er te geraken....
Oh ja, en geen van ons beiden had ooit A) met een van en B) links gereden.
Vol goede moed vertrokken ik en Anja op onze tocht die ons de eerste dag al bij koala's in het wild bracht! Eens Anja uitgelachen was "met zijn dwaze totte" konden we een foto maken en ons naar onze camping begeven. Gelukkig bleken we beiden het kamperen "vree wijs" te vinden, want bon, we gingen het nog veel mogen doen.
De volgende ochtend werd Jef bruusk aan de kant gezet toen we een koala spotten die op 50 meter van ons op een lage tak zat. De koala liet zich gewillig aaien, en een fotoshoot kon er ook nog vanaf. Het beestje had zeker naar de coiffeur geweest de dag ervoor, zo gewillig was het om op de foto te gaan.
Maar niet getreuzeld, nog 2499 km te gaan (nee nee, we hadden de eerste dag gelukkig al wat meer kilometers gedaan). Langs de Great Ocean Road, vele wijngaarden, prachtige landschappen, vergezichten, bossen en vooral kronkelende wegen bereikten we met Jef enkele dagen later Adelaide!
Op een halve dag waren we daar weer weg, want de deadline riep!
Maar in port Augusta vonden we het zo leuk dat we er 2 daagjes gebleven zijn.
We stonden immers aan het begin van onze 4dagen door de woestijn rijden met temperaturen boven de 40 graden.
We maakten er dan ook gebruik van om al onze voorraad in te slaan voor de volgende 4 dagen: meer dan 50 liter water, een volle tank, 2 extra bidons met "nafte", zeeeeeeer veel eten, Anja haar cola light, en een zak marshmallows. We werden spontaan lid van de bibliotheek om nog snel onze mails te checken, en stuurden onze laatste berichtjes, want de volgende week zouden we geen bereik met onze gsm hebben.
De tocht bleek inderdaad niet te onderschatten. Elke ochtend controleerden ik en Anja als volbloed techniekers Jef's oliepeil en waterstand. Gelukkig verliep alles goed. Na een tussenstop in Coober Pedy, een prachtige overnachting aan een saltlake, en kerstavond in the swimming pool, bereikten ik en Anja dan ook op 25 december de luchthaven van Ayers rock waar we Heidi en Wim opwachtten met passende kerstversiering.
Het was voor hun ook een verrassing om ons te zien, na 4 dagen niks van ons vernomen te hebben, begon de twijfel toch binnen te sluipen of we er wel zouden geraken....
In de tijd dat we terug met ons vieren waren was het erg gezellig (beeld u vooral niet in hoe er 4mensen, een matras, een frigo, kampeergerief, 2 backpackersrugzakken, 4 kleine rugzakken, kussens, een donsdeken, een trolley, 2 bakken met eten, 2 bidons met nafte, een gasfles, 50 liter water, een pot choko en ons sjakossen hier allemaal inpasten). Nee, we hebben echt een hele leuke tijd gehad samen en prachtige dingen gezien.
Ayers Rock, King's Canyon, West Mc Donnel ranges, en natuurlijk onze eindstop Alice Springs waar we samen nieuwjaar gevierd hebben.
In Alice Springs scheidden onze wegen weer, Heidi en Wim reden met Jef terug naar Melbourne, en ik en Anja vlogen naar Cairns..... Maar meer daarover volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten