We hebben hier in China ondertussen de National Holiday achter de rug, hetgeen bestaat uit 1 nationale feestdag (1 oktober) en een week vakantie. Misschien eens een ideetje voor bij ons? Iemand?
Al lang op voorhand raadden mijn Chinese vrienden mij af om in deze week ook maar iets te ondernemen. Het beste advies wat ik kreeg was: "Ga de dag op voorhand naar de supermarkt, sla voedsel in voor een week, bekijk alle series die je nog wou zien, en kom niet meer buiten". Inderdaad, ze hadden gelijk.
In deze week ontvluchtten alle Beijingers de stad, omdat de rest van China naar Beijing komt. Een simpel voorstellingsvermogen van uw kant maakt al snel duidelijk wat er dan gebeurt... ik heb nog nooit in mijn leven zoveel mensen bijeen gezien.
Dat kan er natuurlijk ook mee te maken hebben dat ik (tegen beter weten in), toch besloot om naar het Tiananmen plein te gaan.
Maar ja, wat doet een mens dan met een week vakantie? Thuiszitten vond ik na een dag al geen optie meer... Gelukkig kon ik die week 2 couchsurfers herbergen, en besloten we om samen een tocht naar de Chinese muur te ondernemen.
Aanvankelijk was het plan om ons bij een andere groep couchsurfers aan te sluiten die er wouden overnachten, maar die groep besloot op het laatste moment om niet te vertrekken. Dus borrelde het gekke idee in ons op om dan maar op eigen houtje te gaan. Haastig pakten we alles in wat we nodig dachten te hebben (en ja, uiteraard vanalles vergeten).
Het stuk van de muur waar we naartoe trokken (Mutianyu) ligt op zo'n 90 km van Beijing. Gelukkig had ik mijn stevige wandelschoenen mee, want de muur bezoeken, leuk idee, maar je moet er natuurlijk ook nog op geraken hè. En overmoedig als we zijn namen we niet de kabellift naar boven, maar trokken we te voet de berg op... Maar hé, we waren hier nu eenmaal gekomen om te wandelen.
Eenmaal boven aangekomen was het uitzicht wel mooi, maar helaas waren we op die dag verre van alleen... Al snel besloten we om verder te trekken naar een minder toeristisch stuk van de muur (gelukkig liepen we toevallig de juiste kant uit).
Het gerestaureerde stuk van de muur hield op, en we bevonden ons plots in een scène die Indiana Jones waardig was. Restanten van wachttorens, overgroeid door bomen en struiken, prachtige vergezichten, geen andere levende mens in de wijde omtrek te bekennen... Er viel toch wel even een moment van stilte.
Na een (vooral koude) nacht op de muur ging onze wekker op tijd af om de zonsopgang te aanschouwen. Wauw. Wat een mooi moment. En op dat moment voel ik weer de opwinding die ik had toen ik Geschiedenis studeerde. Mijn levendige fantasie stelde zich voor dat er hier zoveel duizenden jaren geleden al soldaten op deze muur rondliepen, en naar dezelfde zonsopgang keken.
En dan sta je toch wel even stil bij hoe ze in hemelsnaam die muur gebouwd hebben. Het gebied is vaak erg onherbergzaam, terrein gevuld met rotsen en bos, zelfs met de moderne technieken van vandaag zou het niet zo eenvoudig zijn...
We aten ons laatste eten op (kauwgombrood met lauwe aardappelsalade van de dag ervoor), en gespten onze rugzakken terug op. Op naar het volgende dorp. Na 6 uur wandelen, klauteren en klimmen bereikten we dan eindelijk het pad dat naar het lager geleden dorp leidde.
Nu ja, pad was veel gezegd. In feite waren het rotsblokken waar je al klauterend naar beneden kon gaan. Nu weet ik wat het is om op het einde van je krachten te zijn, je lichaam bevend, geen voet meer voor de andere te kunnen zetten.
Maar het was het waard. Absoluut.
En eenmaal thuisgekomen heb ik de beste douche van mijn leven genomen, het lekkerste eten gegeten en het meest dorstlessende pintje ooit gedronken (of althans, zo voelde en smaakte het toch)!
Tot de volgende keer!
Je schrijft goed, Noortje. En met humor :-)
BeantwoordenVerwijderenElke keer een plezier om je blog te lezen. Ik waan me zo in China.
Hartelijke groet!